Alle blogposts

Zijn vrouwen betere trainers dan mannen?

In alle meer ‘mensgerichte’ of sociale beroepen vind je meer vrouwen dan mannen. Vrouwen hebben over het algemeen meer inlevingsvermogen en empathie. Ze kunnen deelnemers op hun gemak stellen door hun persoonlijke aandacht en daarmee een veilig leerklimaat creëren. Zijn vrouwen hierdoor van nature betere trainers dan mannen? Of zijn ze juist te soft of te betuttelend?

Deelnemers moeten immers ook uitgedaagd worden, een stevige confrontatie krijgen en aangesproken worden op hun eigen verantwoordelijkheid. Trainersaspecten waar mannen beter in zijn?

Stel je voor dat twee trainers (een vrouw en een man) samen een training verzorgen:

  • De vrouw kan goed contact maken en geeft aandacht aan de emoties die leven bij de deelnemers, maar ze is niet doel- en resultaatgericht.
  • De man is gericht op de inhoud van de training en de te realiseren doelstellingen, maar is afstandelijk in de omgang met de deelnemers.

Tijdens een praktijktraining in mijn opleiding ‘Trainen met ziel en zakelijkheid’ was dit ongeveer de situatie. In de schriftelijke evaluatie door de deelnemers werd de vrouw aanzienlijk hoger gewaardeerd dan de man; een 8 ten opzichte van een 6. Is de vrouw daarmee ook daadwerkelijk een betere trainer?

In mijn visie is trainen een doelgerichte begeleiding, doorgaans gericht op het realiseren van daadwerkelijke gedragsverandering in de (werk)praktijk.

Om als trainer met je deelnemers te mogen werken aan het doorbreken van gewoontegedrag is empathie, persoonlijke aandacht, verbinding en een open en veilig leerklimaat noodzakelijk. En vanuit deze bedding dient er doelgericht geleerd te worden. Dit vraagt naast empathie ook structuur, daadkracht en confrontatie.

Dat vind ik nou een van de leuke aspecten van het trainersvak: het vraagt zowel vrouwelijke als mannelijke kwaliteiten, yin en yang verenigd in één persoon.

Elke trainer heeft hierbij zijn eigen mix aan kwaliteiten; dat geeft kleur aan zijn eigenheid. Daarnaast kan elke trainer ook bij zichzelf nagaan in hoeverre zijn mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten met elkaar in balans zijn, en welk effect dit heeft op het leerklimaat dat hij of zij creëert in de trainingsgroep. Dat zegt iets over je persoonlijke kracht en over je ontwikkelpunten.

Wanneer de training is gericht op het overdragen van vakinhoudelijke kennis, kan een accent op meer mannelijke kwaliteiten als structuur, dynamiek en ‘entertrainen’ een voordeel zijn. Een training gericht op persoonlijke ontwikkeling vraagt in verhouding om meer vrouwelijke kwaliteiten; bij dit type trainingen zijn de vrouwelijke collega’s dan ook ruimschoots in de meerderheid. En trainingen die zich meer richten op ‘hard skills’ als verkooptechnieken kunnen zich juist verheugen op een meerderheid aan mannen.

Dus ook al vraagt het trainersvak mijns inziens om een mix aan vrouwelijke en mannelijke kwaliteiten, ‘de effectieve trainersbalans tussen yin en yang’ bestaat volgens mij niet. Deze is afhankelijk van het type training, en ook van de doelgroep en de beoogde leerresultaten. Daarnaast blijft trainen mensenwerk dat begint bij de authenticiteit van de trainer, vrouw of man met haar of zijn unieke set aan kwaliteiten.


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit bericht.
  • Datum 30-4-2014