Alle blogposts

Het einde is nabij

Dit klinkt veel droeviger dan het is. Wat ik bedoel is dat we het einde van ons schrijfproces naderen. Er is veel gebeurd in de afgelopen maanden. Het was dan ook opvallend stil op ons blog. In ons laatste blog van november is Anita nog uitbundig aan het netwerken met een plaatselijke journalist. Gisteren deden we dat nog eens dunnetjes over op de Nieuwjaarsborrel van Boom Nelissen. Weer schrijvers onder elkaar, maar dan heel veel meer. Poeh, wat werd het druk in het souterrain van Boom; de plek waar op 10 april onze boekpresentatie zal zijn. Netwerken op een Utrechts terras met een begrafenisondernemer en twee juristen die we nietsvermoedend de folder van Boom Nelissen onder hun neus duwden, was een stuk rustiger.

Ja, want zo ver zijn we dus. Het manuscript is klaar en gefileerd door externe redacteur Jan. Wat een kanjer. Wat zo iemand er nog uithaalt aan stijlfouten, zinsbouw en - pijnlijk om toe te geven - spelfouten. Zeven in totaal: 3 voor Anita en 4 voor mij. Toch wel een blamage voor een Neerlandica. Waar Jan ook niet zo blij mee was waren opmerkingen als ‘een doorkijkje geven’, en ‘smullen maar’. Achteraf misschien toch inderdaad iets te veel kleutertaal. Al met al dragen de verbeteringen van de externe redacteur bij aan een nog leesbaarder boek. Zo fijn die support van de uitgever.

Wat is er nog meer gebeurd? De illustraties van Aleid zijn binnen. Wat een feest en wat zullen ze goed staan in het boek. De voorwoorden zijn binnen. Puur genieten als je leest wat kopstukken in de wereld van TA en VD zeggen over ons boek. Het blijft toch nog steeds wennen. Gaat dit over ons? Hebben wij dit echt geschreven? De identificatie met de schrijver en de expert in ons, is nog steeds aan het rijpen. Wat ook voltooid is, is het dankwoord en het stuk over de auteurs. Twee min of meer verplichte stukken in een boek die waarschijnlijk niemand gaat lezen behalve diegenen die op een of andere manier een bijdrage geleverd hebben aan het boek. Dan wil je je naam wel vermeld zien, en terecht.
Wat ook nog gebeurd is, alsof het niets is, is dat Anita en ik binnenkort de Boertiengroep gaan verlaten. Ten tijde van de boekpresentatie zijn wij geen ‘werknemers’ meer maar vrije vrouwen met lef. Goeie timing!
Goed, wat komt er nog aan? De drukproeven, check, check en nog eens check, en dan staat er in ieder boek toch nog altijd een fout, volgens Marloes. Het blijft mensenwerk. Als het dan maar geen spelfout is. Vervolgens twee mooie jurkjes kopen, en nieuwe schoenen, voor de boekpresentatie. Ja, jurkjes blijven een belangrijk item in het schrijfproces van deze twee schrijvers. En dan 10 april feest en enorm genieten van het resultaat. Een boek waar we erg trots op zijn.

En samen met Lex Mulder zeggen we: ‘Lezers, ga lezen dit boek. Je zult er hopelijk net zo veel plezier mee beleven als wij en het zal je zeker helpen om met meer lef te gaan coachen.’ Dan zien jullie ook eindelijk de omslag van het boek. Drie blogs lang hebben we jullie hierover een worst voor gehouden.

Dit is ons laatste blog in de reeks 'Er komt een coach bij de uitgever'. We hopen dat je ons met plezier hebt gevolgd. Wij vonden het leuk om jullie op deze manier deelgenoot te maken van dit grote en blije avontuur.


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit bericht.
  • Datum 18-1-2014